กระจกเงา

ขณะที่พิมพ์นี้เวลาประมาณ ตีสี่ครึ่ง

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้แวะมาที่นี่

นานแค่ไหนแล้วที่ลืมพื้นที่นี้ แล้วปล่อยให้มันนิ่งค้าง

ผมคิดถึงที่นี่

ผมอยากระบายอะไรหลายๆ อย่าง

ไม่ว่าจะเป็น ความผูกพันเก่าๆ ที่ผุดขึ้นมาในค่ำคืนที่ควรจะเป็นค่ำคืนของการเริ่มต้นใหม่

ไม่ว่าจะเป็นตัวเลข ที่บ่งบอกถึงคะแนน ที่กำหนดเส้นทางชีวิตของผมต่อไป

ไม่ว่าจะเป็นฤทธิของแอลกอฮอล ที่ทำให้ผม ย้อนกลับมา ณ ที่นี้

บางที...ผมก็แค่ต้องการจะพ่นความรู้สึกออกมา โดยที่ไม่ต้องมีใครมาเข้าใจ แม้กระทั่งตัวผมเองในอนาคต อย่างเช่นที่ผมทำอยู่ในตอนนี้

บางที ชีวิตของเรามันก็คงมีขีดจำกัดของสิ่งที่ต้องแบกรับไว้

บางที ความผูกพันที่เรานึกว่าไม่มีกลับแฝงตัวลึกลงไป จนเราลืมมันไปแล้ว มันถึงจะโผล่มาอีกที

บางที ตีสี่ครึ่ง ก็ควรจะนอนซักที

แล้วเจอกันใหม่